1.
Waar is er ooit macro evolutie waargenomen? Wat is het mechanisme dat zorgt voor nieuwe complexiteiten zoals nieuwe vitale organen? Hoe, bijvoorbeeld, kan een rups evolueren in een vlinder?
2.
Waar zijn de miljarden overgangs-fossielen die er moeten zijn als de theorie juist zou zijn? Miljarden! Nog geen handjevol twijfelachtige overgangsvormen. Waarom zien we geen redelijke vloeiende continuïteit in de levende wezens, of in de fossielen, of in beide?
3.
Wie zijn de evolutionaire voorouders van insekten? De evolutionaire stamboom: waar is zijn stam en waar zijn zijn takken?
4.
Welk bewijs is er dat informatie, zoals dat in DNA, zichzelf zou kunnen monteren? Hoe zit het met de 4000 boeken van gecodeerde informatie die in de kleine deeltjes van ieder van jouw 100 triljoen cellen zitten? Als astronomen een intelligent radio-signaal vanuit een ver melkwegstelsel ontvangen, concluderen de meeste mensen dat het van een intelligente bron af komt. Waarom wordt de onmetelijke informatie volgorde in de DNA moleculen of een simpele bacterie niet als inteligente bron bevestigd?
5.
Hoe konden organen zo gecompliceerd als het oog of het oor of de hersens ooit ontstaan uit pure toevals-kans in natuurlijke processen? Hoe kon een bacteriële motor evolueren?
6.
Als het solar systeem evolueerde, waarom draaien dan drie planeten achteruit? Waarom draaien minstens 6 manen achteruit?
7.
Waarom hebben we kometen als het solar systeem biljoenen jaren oud is?
8.
Waar ging al het helium heen?
9.
Hoe kon geslachtelijke voortplanting evolueren?
10.
De big bang aangaande, waar kwam alle informatie rondom ons en in ons vandaan? Heeft een explosie geregiseerde gevolgen? Of zoals Isaac Newton zou zeggen, "Wie wond de klok op?"
11.
Waarom hebben zoveel oude culturen vloed-legendes?
12.
Waar kwam de materie vandaan? En daarbij: hoe zat het dan met tijd, ruimte, energie, en zelfs de wetten van natuurkunde?
13.
Hoe begon de eerste levende cel? Dat is een groter wonder dan voor een bacterie te evolueren tot mens. Hoe kon die eerste cel zich vermenigvuldigen?
14.
Net voordat het leven ontstond, bevatte de atmosfeer zuurstof of juist niet?
15.
Waarom zijn er geen meteorieten gevonden in veronderstelde oude rotsen?
16.
Als het een inteligentie vereist om pijlkruid te maken, waarom vereist het geen onmetelijke inteligentie om een mens te creëren? Geloof je echt dat waterstof in een mens veranderd als je maar lang genoeg wacht?
17.
Wat was er het eerst, DNA of de proteïnen die vereist zijn voor DNA--die alleen door DNA gemaakt kunnen worden?
18.
Kan je één redelijke hypothese noemen over hoe de maan daar kwam--een hypothese die overeenstemt met met alle data? Waarom wordt studenten niet verteld over de wetenschappelijke redenen die de evolutionaire theoriën omtrent de maan's oorsprong afwijzen?

^_^

Het is een flinke lijst, specifieke vragen die je eerder aan een bioloog of sterrenkundige zou moeten vragen. De metamorfose van rups naar vlinder heb ik altijd mateloos interessant gevonden, alle insecten zijn eerst larve of rups, hoewel? sprinkhanen bijvoorbeeld weer niet, insecten zijn inderdaad vreemd, zelfs niet consequent in hun ontwikkeling. :) Gelukkig zijn er nog steeds raadsels op te lossen, ik ben blij dat we niet op alles al een antwoord hebben, wat zou het leven saai zijn.

In zijn algemeenheid denk ik dat het universum zichzelf schept, ik ben een tijdje geleden een theorie tegen gekomen die voortkomt uit de quantum mechanica. We zien verschijnselen die alleen verklaard kunnen worden met behulp van meerdere dimensies dan de ons bekende. Het universum lijkt zich als een super hologram te gedragen, ik schreef er al hier en daar wat over en heb een paar links geplaatst. Het duurde even voordat ik de theorie helemaal begreep, maar ik ben sinds een paar maanden helemaal om, het universum schept zichzelf, en alles wat in het universum is beschikt over dezelfde basis, is daarom een resultaat van wat er geschapen is en draagt zelf ook bij aan de schepping. Ik probeer momenteel alles te weten te komen over fractals, fractals zijn ordeningen die onstaan uit chaotische omstandigheden.
Er zijn vier bekende basiskrachten in het universum en de zwakke kernkracht (strange attractor) is de veroorzaker van die structuren. Er ontstaat dus orde uit chaos, altijd en overal, het is een natuurwet.
Vooraf is niet te voorspellen wat er zal gebeuren (onzekerheidsprincipe van Heisenberg) omdat er een scala van mogelijkheden is. Einstein accepteerde dit niet (God dobbelt niet) maar God blijkt 'gokverslaafd' te zijn. Mijn godsbeeld is dus een abstractie: the strange attractor, de natuurkracht die fractals veroorzaakt en daarmee de structuren in materie veroorzaakt waaruit het universum is opgebouwd.

Daarmee heb ik op hoofdlijnen antwoord gegeven op een paar van je vragen. Grootste verschil met creationisten is dat God geen persoon is, God (ik blijf het met een hoofdletter schrijven) is de drijvende kracht achter alles wat er is en zal komen, in één geweldige vloeiende beweging. Daarom geloof ik in evolutie, en niet in de incidentele creatie van op zichzelf staande soorten.

Omdat ik het niet laten kan, nog maar eens een link:
http://fusionanomaly.net/davidbohm.html

:woot: Betekend dit dan dat ons universum krioelt van het leven? :)

Daar ga ik wel van uit. Hier op Aarde is leven op de 'onmogelijkste' plaatsen aangetroffen en sommige organismen werden aanvankelijk niet eens als leven herkend. Waarom zou dat alleen voor onze planeet gelden?

^_^ Juist zo denk ik er ook over

Ik denk wel dat je kan zeggen dat alles in de natuur draait om orde in de chaos te scheppen. Als je bijvoorbeeld je huis niet onderhoudt word het een grote chaos. Als je bijvoorbeeld je computer niet om de zoveel tijd omschoont, word het ook een grote chaos. Alles word een chaos als je niet ingrijpt. Daarom denk ik dat in de natuur er ook iemand is die orde in de chaos schept. Degene die deze orde schept wil ik de naam God geven. :mellow:

:huh: Stel je nu eens voor dat er geen chaos zou zijn, enkel orde.
:zz: :zz: :zz:

<_< Orde werd uit chaos geschapen,zowel volgens de godsdiensten, als volgens de wetenschappers.
:rolleyes: Zodus het één kan niet zonder het andere.

:) je hebt gelijk,Bert Jan, Chaos blijft Chaos als niemand ingrijpt.

vraag ik me nog steeds af waar de menselijke geest/ziel/psyche of het menselijk denk/relativeringsvermogen vandaan komt...... :huh:

zo ik het bekijk, lijkt het wel, of de mens geschapen is, om al dat moois uit te zoeken...kennis, kennis en nog es kennis. :geek:

dus zouden wij door iets gecreeerd zijn, niet als levensvorm, zoals "overal" om ons heen, maar als denkende entiteit, die al die kennis voor zich uitdraagt.....
maar met welk nut?

het heelal, de strange attractor, doet toch zijn ding wel......
tenzij wij ooit de kennis gaan bezitten om zijn manier van doen te veranderen!

om terug te komen op de vra(a)g(en):

ik geloof idd niet in de evolutietheorie, tot zoverre dat levende dingen wel evolueren naar de omgevingssituaties, maar dat het uiteindelijk nergens op slaat, omdat het aan het eind van de rit geen zin heeft gehad om uberhaubt iets aan te passen. Waarom dan creeeren, als het toch weer veranderd wordt?

plus nog steeds het feit, dat bijv. de menselijke evolutie nog steeds meer vragen oplevert dan antwoorden.....

zo, weer uitgepreveld en gefilosofeerd......joy!

Wat je hier beschrijt wordt ook wel hermetische leer genoemd.
De hermetica gat ervan uit dat alles uit 1 basis" element" voortkomt en uiteindelijk ook weer naar dat basiselement terugkeert.
Boek: de Hermetische Schakel van Jacob Slavenburg ( is vast al eens eerder genoemd door mijn geliefde Hadewey... ^_^ )

Zonder Chaos zou er uberhaupt geen Orde zijn, want waar moet je anders de Orde aan afmeten?
Net als goed en kwaad, zonder kwaad is er geen goed.

Mag ik weer even de eeuwige zeur uithangen?

Wat is chaos? Wat is orde?

Dit is geen gezeur, dit is een goede vraag :)
Het antwoord op de vaag wat chaos is hangt erg af van degene aan wie je het vraagt (open deur..) Ook natuurkundigen zullen er verschillende antwoorden op geven.
Het zit hem in de interpretatie van het onzerheidsprincipe van Heisenberg: is de natuur onvoorspelbaar omdat de natuur zich volgens vaste wetten ontwikkelt die in principe nooit berekend kunnen worden, of is de natuur onvoorspelbaar omdat er een storende factor is die voor een werkelijk toevalselement zorgt.

De eerste groep gelooft dat chaos nog steeds een buitengewoon strakke ordening heeft, maar dat die in eerste instantie niet te onderkennen is. Een voorbeeld daarvan is holografische film: zonder laserlicht ziet het er grijs en chaotisch uit, laat je er laserlicht op weerkaatsen dan vormt deze bundel samen met een tweede bundel laserlicht een herkenbare afbeelding, een hologram. De schijnbare chaos blijkt dus een heel precieze ordening te hebben. Deze groep natuurkundigen gelooft dat iedere vorm van chaos een vorm van ordening heeft die uit de natuurwetten afkomstig is en daardoor alleen chaos heet omdat we de ordening niet kunnen onderscheiden.
De andere groep natuurkundigen gelooft dat er wel degelijk ongeordende chaos kan zijn, dat de natuur zich onvoorspelbaar gedraagt omdat de natuur een verstorende factor kent die voor voortdurend andere uitkomsten zorgt.

Uit de eerste opvatting volgt dat er maar 1 mogelijke geschiedenis is, en dat alle gebeurtenissen in het universum van A tot Z vast staan, want ze ontwikkelen zich uit een stel natuurwetten waar niet aan te ontkomen is. Daaruit volgt dat wij geen vrije wil hebben maar dat onze gedachten de enig mogelijke uitkomst zijn van een ongewikkeld natuurkundig proces. Dit heet determinisme.
Uit de tweede opvatting volgt dat de natuur een oneindig aantal mogelijke geschiedenissen heeft die o.a. door ons handelen wordt beïnvloed.

Ja, eigenlijk wel he? B) Ik wil alles graag duidelijk hebben, ik houd er niet van als mensen termen gebruiken die ng niet gedefinieerd of doorleefd zijn (vandaar mijn signature)

Als er een oneindig aantal geschiedenissen bestaat, betekent dat dat keuze eigenlijk niet bestaat. Elke keuze zorgt voor een splitsing van de tijdlijn (anders krijg je niet meerdere geschiedenissen). Bij een keuze tussen A en B wordt dan dus eigenlijk A èn B gekozen. Op deze manier is er dan eigenlijk ook geen vrije wil, maar lijkt het alleen maar zo, omdat je je maar op een van de twee tijdlijnen bevindt. In feite is er helemaal niet gekozen.
Tenzij als A wordt gekozen, B geheel vervalt (we zitten weer eens in de quantummechanica). Maar als dat zo is, is er geen oneindig aantal geschiedenissen. Dan is er maar één tijdlijn mèt vrije wil....
Of heb ik nu te lang in de zon gezeten???

Over die oneindige hoeveelheid geschiedenissen: ik bedoel dat er oneindig veel geschiedenissen mogelijk zijn, niet dat ze allemaal tegelijkertijd bestaan.
Kort gezegd komt het er bij een deterministisch universum op neer dat het verloop van de opeenvolgende gebeurtenissen vast staat, bij een chaotisch universum zijn oneindig veel varianten mogelijk.

voorbeeld: Aan het begin van een spelletje Ganzenbord is het nog mogelijk dat ik het hele spel alleen maar enen gooi, als ik in mijn eerste beurt iets anders dan twee enen gooi is die mogelijkheid komen te vervallen.

Ze bestaan nog niet, op moment A zijn er alleen oneindig veel verschillende mogelijkheden. Op moment Z zijn er dus niet oneindig veel geschiedenissen, er heeft zich uiteindelijk maar één geschiedenis ontwikkeld, maar hoe die zou verlopen stond op geen enkel moment vast.

Het grote verschil tussen een deterministisch universum en een chaotisch universum is dat in een deterministisch universum vooraf (moment A) van ieder ander moment in de geschiedenis vaststaat wat er gebeurt. Bij een chaotisch universum is alleen achteraf (moment Z) vast te stellen wat er op ieder ander moment is gebeurd.

Men kan niet lang genoeg in de zon zitten B) wel goed smeren natuurlijk, maar met een drankje er bij, leuk gezelschap of eventueel een goed boek, dan heb je het volgens mij prima voor elkaar. :yes:

Ik zou het wel heel erg jammer vinden, als nu al vast staat met wie en wat we morgen in de zon zitten allemaal.... :huh:

Maar chaos is, volgens de eerste groep, dus onvoorspelbaarheid, onberekenbaarheid van tja, de gang van zaken?
Het klinkt enigzins een beetje bekrompen, op de één of andere manier. Zovan, we kunnen het niet berekenen, dus we geven het de naam chaos, want als wij het niet kunnen, dan is het niet te berekenen.

Ik houd wel van een beetje chaos eigenlijk. Tenminste, ik zorg toch altijd weer dat ik bepaalde finaal belangrijke dingen weer onnodig in onzekerheid breng. :D Het heeft wel iets. Mijn voorkeur in ieder geval. Zo af en toe.

Het zou mij niet negatief verbazen als in sommige delen van het heelal de boel helemaal (nog) niet logisch is. (Of niet meer logisch.) De eigenschappen van deeltjes bijvoorbeeld.
En niet alleen in onze ogen, maar echt onlogisch, onregelmatig, geen touw aan vast te knopen, geen wet van oorzaak-gevolg. Dingen gebeuren zomaar opeens, zonder aanleiding. (poef pieuw flits baf knal!)
Ik vind een punt al onlogisch. Is een punt logisch? (Volgens de definities van zijn, punt en logisch, in godsnaam :ermm:)

(Sorry voor mijn zeer subjectieve post over zo'n onderwerp, dat kan eigenlijk niet. :D)

Het feit dat je het jammer vindt ligt ook al vast (als we in een deterministisch universum leven). Volgens mij staat deze discussie al ergens op het forum (misschien in een andere vorm)). Het maakt eigenlijk niet uit hoe het allemaal in mekander steekt, je verandert er toch niets aan. :lol:

Ook als we niet in een deterministisch heelal leven, zou ik dat jammer vinden. ^_^

En het leuke is juist dat je er wel wat aan verandert. (Denk ik dan, dus he. :pirate:)

Ik bedoel dat je niets kunt veranderen aan het feit dat het een deterministisch heelal is (als dat zo is) en ook niet aan het feit dat het geen deterministisch heelal is. Wat zijn wij mensen toch nietig....

Maar stel nu dat het heelal niet deterministis is (want als het dat wel is kunnen we de discussie beter stoppen en gans ons leven niets doen , want het staat toch al vast dat we gans ons leven niets gaan doen).
Dan zouden er oneindig veel mogelijkheden zijn.

Als al die mogelijkheden uit zouden komen, dan zit ge weer in een soort determinisme, want alle mogelijkheden gebeuren gewoon. Als gij deze avond moet kiezen of ge frieten of pizza gaat eten, dan splitst de geschiedenis zich, en dan eet de een pizza, en da ander frieten. Dan kunt ge dus ook geen kzuzes maken.

Maar als er nu telkens maar 1 van de mogelijkheden uitkomt, wie/wat bepaalt dan welke dat is? Waarom word juist die uitgevoerd en de anderen niet?

Ik denk dat dit een goed punt is Lex... :ermm: <_<

Ja, als het universum echt van toevalligheden aan elkaar hangt dan zijn er oneindig veel mogelijkheden waarop de geschiedenis verloopt.

Daar zit 'em de kneep, niet al die gebeurtenissen gebeuren ook. Voorbeeld:
Je bent een spelletje met twee dobbelstenen aan het doen. Je bent aan de beurt en je hebt 6x6=36 mogelijke combinaties. In je beurt gooi je maar één keer, dus 35 combinaties zullen geen werkelijkheid worden. Zo is het ook in een chaotisch universum, vooraf zijn er in theorie oneindig veel mogelijke geschiedenissen, aan het eind is pas duidelijk hoe die geschiedenis zich heeft ontwikkeld.

Puur toeval. In een chaotisch universum bestaat in de basis geen wet van oorzaak en gevolg. Luchtledigheid blijkt niet te bestaan, er ontstaat zomaar materie en er verdwijnt ook zomaar materie, het is een rommelzootje dat nog eens wordt beïnvloed door ons mensen: als je een proefopstelling observeert is de uitkomst anders dan wanneer je de proefopstelling niet observeert. Kwantummechanica houdt zich hier erg mee bezig.

Tot mijn verbazing kwam ik erachter dat dit idee nu ook in de theologie is binnengedrongen onder de naam procestheologie. In Nederland wordt daar nog niet veel mee gedaan, maar in Engeland is dit al een behoorlijk bekende stroming.

Een andere manier om het probleem van de oneindige hoeveelheid mogelijkheden te benaderen is dat als inderdaad ieder moment, elke kleinste tijd-eenheid een parallel universum zou afsplitsen, jij ook in tweeën gedeeld wordt.
Is dit logisch?
Als dit echt zo is dan zijn er sinds mijn geboorte meer dan een biljoen maal een biljoen maal een biljoen 'ikjes'. Dan is er ongetwijfeld een universum waarin ik inmiddels een megasterrenstatus heb gehaald en de hele wereld aan mijn voeten ligt. Waarom zit ik dan niet daar? Ergens heb ik de verkeerde afslag genomen :cry:

Of deze mogelijkheid: ergens is een universum waarin Adolf Hitler tot de grootste weldoener uit de geschiedenis is verklaard. :blink:



;)

Vanwege de absurde consequenties van het voortdurend ontstaan van parallele universums (die door een heleboel mensen nog steeds als mogelijkheid wordt genoemd) kan ik deze theorie echt niet serieus nemen.

Neejoh, :) wat heb je daar nou aan.

Je vrije wil is er ook nog, hoop ik. :ermm:

Misschien kan ik hier beter een nieuw topic van maken, maar ik ga de vraag hier toch stellen: kan de wil vrij zijn????

goeie vraag.....

hoe graag je je eigen wil ook wil doordrukken om gelukkig te kunnen zijn, is het altijd ijs-en-wederdienende....

er zijn altijd factoren die je niet in de hand hebt, maar je WIL kan zich daar aan aanpassen.

ik denk dat vrije wil juist zo vrij is, omdat het zich aan kan passen aan de omstandigheden.

In een deterministisch universum niet, in een chaotisch universum wel.

Topic: Heeft de mens een vrije wil?

:)