De mysterieuze paaigewoonten van deze vis uit de Sargossozee hebben de geleerden al eeuwenlang voor een raadsel gesteld. Veel van de krachten die de opmerkelijke levenscyclus van dit dier bepalen zijn nog grotendeels onbekend. :o

Vrouwtjespalingen leggen hun eieren in het warme water van de Sargassozee op een diepte van 400-750 meter. Als de jongen uitkomen, drijven ze met de Golfstroom mee. De larven van Amerikaanse plaingen trekken naar Noord-Amerika, terwijl die van hun Europese soortgenoten na anderhalf jaar het Europese vasteland hebben bereikt. Ze zijn dan langer en dunner geworden en beginnen al iets meer op een jonge paling te lijken. Beide soorten "glasaaltjes"zoeken te slotte zoet water op.

De volgende 8 a 9 jaar houden mannetjes zich voornamelijk in riviermonden op. De vrouwtjes daarentegen trekken veel verder landinwaarts. In deze tijd groeien de palingen flink. Het lijkt wel of ze zich op hun ontzagwekkende terugreis voorbereiden. Ineens krijgt de paling tegen het najaar, in de maand augustus, een impuls om te gaan paaien. De vrouwtjespalingen trekken via de rivieren naar zout water en open zee. Een half jaar later zijn ze allemaal weer terug in de Sargassozee, waar ze paaien en sterven.

Wat palingen precies tot deze terugries drijft is onbekend, maar de Golfstroom wordt sterk genoeg geacht om de larven mee te voeren, of ze nou willen of niet. De terugreis roept meer vragen op dan de heenreis. Hoe keren ze terug? Oriënteren de palingen zich op de sterren of gaat het via echopeiling? Of worden ze misschien beïnvloed door magnetische velden? En waarom gaan ze naar de Sargassozee? :mellow:

En hoe kan het dat ik bij stuwen vlakbij mijn huis, kleine palingen vind, die soms ook nog doorzichtig zijn? Zijn deze dan al anderhalf jaar? :(