Tijd voor een spraakmakend topic ;)

Vinden jullie randori in het algemeen nuttig?
Ik ben erg benieuwd hoe de meningen liggen ;)

Toelichtingen zijn welkom! :)

Mijn mening:

Echt een goed oordeel kan ik niet geven naar mijn mening maar
ik waag een poging ;)

Er zit zeker een nut in het begrip randori al denk ik niet dat het iets is van alle stijlen.
Binnen de meer sport gerelateerde stijlen als judo en jiu-jitsu is er sprake
van een bepaalde "regelgeving" waar je niet omheen kunt.
Binnen die "regelgeving" past randori prima :)

Binnen de stijlen die een andere insteek hebben zoals budo taijutsu
is het volgens mij een heel ander verhaal.
Omdat er sprake is van een heel ander soort "regelgeving" dan bij de sport
gerelateerde stijlen word het begrip randori heel anders.
Wellicht is het net zo relatief als het gegeven ' winst en verlies ' tegenover
' leven en dood ' .


[mov>21_10]
[ste_3]

hoi ik vindt randori zeker nutig .heb het gehad bij jujitsu en judo en merk dat je reflexen bij het schijn gevecht er zeker beter van worden. en hoe je de techniek eigen bent.tegen elkaar staan om een techniek te leren is goed maar het is ookgoed om te kijken hoe een techniek werkt met een schijngevecht dan merk je meestal dat het moeilijker wordt. kijk naar een heupworp makkelijk om zo te doen maar in een schijngevecht merk je pas dat je op meer factoren moet letten om hem in te zetten . maar de een zal het een prettige manier van trainen vinden de ander niet.ik miste het bij ninjutsu omdat je altijd je afvraagt lukt de techniek ook in en gevecht natuurlijk is de radori niet zaligmakend maar je merkt wel de beperkingen van een techniek omdat de persoon meevecht en niet stil staat maar dit is mijn mening erover er zullen er zat zijn die het er niet mee eenszijn. B)

Ik hou het daar heel eenvoudig bij: zolang er regels zijn in de stijl is het zeer nuttig, denk maar aan jūdō, jūjutsu, karatedō of wat dan ook. Daar kan ik me dan ook volledig bij Rene aansluiten.

MAAR wij trainen geen vechtsport met regels, maar een krijgskunst zonder regels, zonder gewichtskategorieën etc.

OFWEL gooi je alle gezond mensenverstand overboord en ga je lekker een robbetje matten zodat na twee of drie sekonden iemand uitgeteld van de mat wordt gedragen...

OFWEL ga je de omstandigheden aanpassen en het allemaal in regels pakken (niet doorslaan, beetje met eigen lichaamsbouw sparren etc.) waarbij dan iedere realisme teloor gaat en zomede de hele bedoening een spelletje wordt ipv een ernstig trainingsonderdeel...

OFWEL durf je je technieken niet gebruiken omdat je -terecht- bang bent de ander ernstig pijn te doen. Op die manier kan je ook weer geen realisme in je techniek staven wat de hele zooi ook weer bijzonder zinloos maakt...

OFWEL vind je het gekte en doe je het niet...

Ik sluit me dus volledig aan bij Bas' pleidooi.

Trouwens: randori is even realistisch voor een vergelijk met zelfverdediging als voetbal, naar mijn mening en ervaring.
Ik zou tijdens een randori bijv. nooit een ura gyaku kunnen aanzetten, maar op straat in een kritieke situatie lukte me dat zonder enig probleem...

Dit is weliswaar MIJN persoonlijke MENING en ieder doet uiteraard wat hij/zij prettig vindt.

ik ben het met kenin eens dat ninjutsu een gevechtkunst is maar randori draaien doe je in jujutsu en judo in de dojo zelf met verschillende mensen . niet allemaal de zelfde lengte of gewicht.omdat de techniek bij iedereen anders zit.alleen bij westrijden heb je gewichts klassen.je hoeft niet alle technieken te doen bij een randori maar het is wel eens leuk om te kijken als je een schijn gevecht doet in de dojo hoever je komt met een techniek. en dan met elkaar bepraat waaromhij wel of niet lukte daar leer je toch ook van. B)

Bij de Hwarangdo stijl deden we ook randori, de technieken die er bij kwamen kijken waren toch vooral stoot, schop en afweer technieken. De enkele keer dat je in de mogelijkheid was een klem aan te zetten werkte de persoon vanaf het moment dat de klem redelijk gevorderd was weer net zo mee als tijdens gewone training.

Dus op zich valt er wel wat van te maken.

Tsja het blijft een schijn gevecht, als je echt realistisch wilt trainen moet je eigenlijk met de intentie trainen om die ander af te maken. Anders kun je nog zoveel randori trainen als je wilt, de intentie is gewoon anders wat de loop van het gevecht verandert.

Hoeveel getrainde vechtkunstenaars verstijven wel niet compleet zodra ze echt in zo'n situatie komen ook al trainen ze nog zo veel en zo hard?

Randori kan leuk zijn en nuttig in een vechtsport met regels maar volgens mij niet zoals wij trainen

Ik sluit me bij het stukje van Kennin aan.
Randori is leuk, maar persoonlijk vind ik dat alleen het grondgevecht van randori enigszins realiteitswaarde heeft.
Ik heb judo en jiu-jitsu gedaan hiervoor en bij jiu-jitsu begin je staand.
Jiu-jitsu is echter semi contact dus iemand heeft niet de intentie erin zitten jou keihard te trappen / te slaan.
Dit is dus niet realistisch.
Verder kan je allerlei heldhaftige acties uitvoeren die je bij full contact wel zou laten aangezien ze worden afgestraft met een pijnprikkel (lowkick, leverstoot etc.).
Full contact is dan al iets realistischer, maar ook dat blijft aan regels gebonden.
In een normaal straatgevecht (zou het zover komen) is het afmaken en wegwezen.
Je maakt je sparringspartner niet af, en je houdt rekening met zijn gewicht/conditie/ervaring.
Zoals kennin al zei: derhalve zou je het systeem moeten omgooien om in Bujinkan te kunnen sparren.
En het is onzin dat als je nooit spart je het niet zou kunnen winnen van bijvoorbeeld een mma'er, ik heb genoeg gelezen op fora over ninjutsu beoefenaars die een uitdaging van mma'ers aangingen en het wonnen.

Ik zie randori niet zo zwart wit, het is meer een geleidelijk verloop van training naar realiteit, en die realiteit is voor de judoka weer anders dan voor de buju dan voor de commando. En afgezien van de echte vechtsporten is die realiteit amper te benaderen.

Je kunt al een beetje randori introduceren door niet echt mee te geven met een techniek. Als je een stapje verder gaat, dan kun je wat tegenwerken, nog weer wat verder kun je gaan counteren, nog weer verder verdwijnt het onderscheid tussen aanval en verdedigen. Dit kan nog in een gecontroleerde omgeving, door lekker te stoeien, en vooral *niet* door te anticiperen op de beperkingen van de training. Dit is een vorm van randori die iedereen op zijn eigen niveau kan beoefenen.

Mijn beperkte ervaring met randori heeft me wel geleerd dat het alleen nuttig is op je eigen niveau. Als al te vroeg vrij gaat stoeien wil je zo graag winnen dat je al gauw alles wat je geleerd hebt vergeet, en voor je het weet rol je over de grond met de sterkste boven en de ander onder. Niks mis met stoeien, maar let er wel op dat het wat toevoegt aan je training...

Ik ben het eens met eezacque. Randori is prima en leuk voor iedereen op zijn eigen niveau...

Waar je wel voor moet waken is dat je geen vrij worstelpartij krijgt. Is ook zonde van je tijd als je er niets beter van wordt.

In onze trainingen zie ik er het nut dus ook niet van in, maar bij bijv. judo enz. is het denk ik wel onmisbaar.

Om hier nog even op terug te komen. Ik zag gister op het seminar van Merlyn nog iemand Randori doen. Er was iemand die continu uke was en op hoge snelheid afwisselende aanvallen deed en daar moest je gewoon technieken op toepassen.

Hehehe, je zou het misschien niet hebben gezegd, maar het was wel degelijk techniektraining en geen randori :)

Heb ik later ook vastgesteld. Ben afgegaan als een gieter, toen.
Dank je wel, Manolo, voor de wijze les!
En sorry voor de klappen... was weer behoorlijk uitmuntend dom van me :wh: :rolleyes:

Ok....maar dit komt voor ons toch het meest in de buurt. Is zeer handig om te oefenen ook. Want de technieken leren is 1 ding....ze kunnen toepassen zonder er over na te kunnen denken is een 2e.

zolang het niet tot een ongecontroleerd grondgevecht uitloopt...
en dat je bij de techniek(en) blijft om te oefenen enz. enz.

Daarom is het waarschijnlijk handig om pas mee te oefenen vanaf 1e dan of iets dergelijks wanneer de basis er redelijk in zit.

Mijn mening is dat een randori zoals beoefend in Jiu-Jitsu en gelijkwaardige vechtsporten niet afdoende zijn..... je moet mijn inziens ook gewoon sparren in alle afstanden! :wb: